آشنایی با سبک نمای مینیمالیستی ساختمان
این نما که از اصول طراحی مینیمالیستی پیروی می‌کند، کم‌کم جایگاه خود را در میان نمای ساختمان‌ های مسکونی در ایران باز کرده است.

تاریخ انتشار : 1400/7/11/ نمایش : 218 / نظرات : 0

این نما که از اصول طراحی مینیمالیستی پیروی می‌کند، کم‌کم جایگاه خود را در میان نمای ساختمان‌ های مسکونی در ایران باز کرده است. البته شاید برخی طراحان این نما را برای ویلاها و ساختمان‌های کوچکتر بیشتر بپسندند و آن را مناسب ساختمان‌های بزرگ و مرتفع ندانند.
هدف و شعار اصلی نمای مینیمال این است که تزئینات اضافه را حذف کرده و با رعایت اصول ساده‌گرایی ساختمان را با همان شکلی که هست زیبا نشان بدهد.
در نمای مینیمالیست، فرم‌ها، خطوط و جزئیات غیرضروری و غیرکاربردی خذف می‌شوند. برعکس نمای رومی که به ساختمان حجم‌های بزرگ و برجسته اضافه می‌کرد، سبک مینیمالیستی فقط اجزایی را نگه می‌دارد که جزو قسمت‌های کاربردی ساختمان هستند. این سادگی تا جایی پیش‌روی می‌کند که برای کارکرد قسمت‌های اصلی خللی ایجاد نشود. هدف معمارانی که سبک مینیمالیستی کار می‌کنند این است که با کمترین جزئیات، بیشترین تاثیر را در ذهن بیننده ایجاد کنند.
طراحی مینیمالیستی برای نمای ساختمان دارای چه خصوصیاتی است؟
از آنجا که برای نمای مینیمال قرار نیست چیزی به خود ساختمان اضافه شود، این نما معمولاً در آینده قابل تغییر نیست. در حقیقت نمای مینیمال در عین زیبایی در آفرینش، کاملاً کاربردی است و عنصر اضافه‌ای ندارد. یک ساختمان با نمای مینیمال در حقیقت خود واقعی ساختمان است که دارای هویت و شخصیت پررنگ‌تر و برجسته‌تری است و بدون لباس و پارچه‌های رنگارنگ خودنمایی می‌کند.
برای نیل به این هدف، معماران چند اصل را رعایت می‌کنند که به شرح آنها می‌پردازیم.
استفاده از خطوط مستقیم: نوع خطوطی که برای طراحی مینیمالیستی استفاده می‌شوند بسیار حائز اهمیت هستند. این خطوط باید ساده و مستقیم بوده و در آنها پیچ‌وتاب دیده نشود. چنین خطوطی ساختمان را به صریح‌ترین حالت در چشم بیننده معنا می‌کنند و برای جلوگیری از آشفتگی و هرج‌ومرج تعداد آنها باید به حداقل برسد.
استفاده از حجم‌های ساده: در این سبک طراحی از حجم‌هایی با خطوط مستقیم و زاویه‌های قائمه استفاده می‌کنند. همچنین سعی می‌کنند تعداد حجم‌هایی که در کنار هم یک بنا را شکل می‌دهند نیز به حداقل برسد. گاهی در راستای حذف تمام الحاقات اضافه، کل فضاهای داخلی یک ساختمان را در یک حجم مکعبی یا مستطیلی جا می‌دهند.
استفاده از نوع متریال محدود: در این سبک از تعدد مواد و متریال خبری نیست. حذف متریال اضافی هم از اهداف سبک مینیمالیستی به شمار می‌آید. برای نمای مینیمالیستی از یک یا حداکثر دو نوع متریال استفاده می‌کنند.
استفاده از رنگ‌های محدود: برای نمای مینیمالیستی باید فقط از یک یا حداکثر دو رنگ استفاده کرد. این رنگ‌ها معمولاً سفید یا روشن هستند. البته بعضی طراحان ترجیح می‌دهند حتی عنصر رنگ را نیز حذف کرده و به رنگ اصلی متریال – به صورت مثال رنگ خود بتن – بسنده کنند.
با توضیحاتی که داده شد شاید تصور کنید این سبک بسیار کسل‌کننده و حتی تهدیدآمیز است! اما در حقیقت یک ساختمان با نمای مینیمالیستی ذهن و روان شما را کمتر درگیر جزئیات می‌کند و معمولاً در هماهنگی با عناصر طبیعی اطراف خود قرار می‌گیرد.
زندگی‌های پرشتاب امروزی و شهرهای شلوغ باعث شده این سبک هم طرفداران خاص خود را داشته باشد. این افراد ترجیح می‌دهند هر چیزی تا جایی که امکان دارد به اصل و ریشۀ خود نزدیک‌تر بوده و ساختمان‌ها با نمای پرجزئیات اضطراب بصری ایجاد نکنند.

نظرات کاربران پیرامون این مطلب

انصراف از پاسخ به کاربر